Burn Out

Niet geheel onbegrijpelijk gezien de laatste jaren heb ik toch moeten toegeven dat ik “burn out” ben geraakt, of in beter nederlands: uitgeput. Teveel, te lang en allerlei extra familieperikelen maakten het deze winter erg zwaar. Allerlei onnodige aktiviteiten afgezegd, even geen blog en website, proberen om wat dingen te doen die me wel blij maken.  Dus dat tafelkleed waar ik al  meer dan 40 jaar aan borduur als er rust gehouden moet worden nadert de voltooiing. En ook mijn kerstquilt is flink opgeschoten.

En niet te vergeten dit prachtige zonnige lenteweer, lekker buiten bezig zijn, plannen maken voor de tuin, zaaien en stekken is een enorme stimulans. Dus nu even dit kleine blogje om te laten weten dat ik er nog ben, aan iedereen denk en in de komende weken weer meer van me zal laten horen.

O ja, ook de verbouwing van de 1e verdieping begint aan de slotfase. De badkamer wordt nu getegeld, Straks alles ophangen en dan de hele etage sauzen en schilderen, vloerbedekking er in, en inruimen. Pfffff, het einde is in zicht.

Wordt vervolgt.

Wandelen met Backa en Lotte

Gisteren was het prachtig, zo vroeg in de ochtend. Vandaag vrijdag 18 november om 12 uur is het behoorlijk mistig. We hebben een familie-uitje. Gogo Backa (Backa) en Girlotte (Lotte) gaan samen voor het eerst wandelen. Ndidi als grote zus mag ook mee. Eerst even kennismaken, neuzen. Mmmm, ziet er hetzelfde uit maar we kennen elkaar niet. In de loop van de wandeling gaan de kleine zusjes meer samen doen.

Lekker ver vooruit lopen (dan toch maar even terugfluiten), achter een bosje kijken, even in de greppel neuzen enz. enz.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Na een uurtje is het gedaan. Beide jonge dames zijn moe. Moeten af en toe even uitpuffen. Door de mist is alles vochtig en blijft er zand aan poten en neus hangen.  Dan naar het theehuis Het Hunebed. Ndidi moet in de bus blijven, alleen de kleintjes gaan mee naar binnen voor weer een stukje socialisatie.

Het was een heerlijke wandeling, die we zeker zullen herhalen. In ieder geval zien we elkaar weer zondag tijdens de Briard Kring wandeling.

Wandelen 17 november 2011

Vanmorgen in de bijna-zon gewandeld. Vroeg voor mijn doen. Net 9 uur geweest en we zijn helemaal alleen op de hei. Dat is ook de bedoeling, want Amélie is zeer loops. Maar ook Amélie wil graag lekker rennen,op pad dus met alleen mama Melie en dochter Lotte. Samen rennen, onderzoeken, hard door het berijpte hoge gras rennen, neus in konijnengaten schuiven en bezand weer tevoorschijn komen. En zelfs klontjes ijs aan je poten verzamelen.

Dit is ons favoriete wandelgebied, bij de Hunebedden. Zeer uitgestrekt en zeer gevarieerd.

Een prachtig begin van de dag, vreemd genoeg na een half uur weer afgelopen, er trekt mist op.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

En warempel, de diashow is gelukt!!

 

Verbouwen 1e etage. Deel 3

Verbouwen is één ding, je moet die materialen ook allemaal naar boven dragen, slepen, tillen en dat valt niet mee met bijv. dikke isolatierollen en 50 gipsplaten.

In een paar keer heb ik de rollen naar boven gedragen, de gipsplaten hebben we met 3 naar boven gemanoeuvreerd, wat net mogelijk was. Ze zijn immer 3 meter lang.

De rachels worden aangebracht, de isolatie van 14 cm dik er tussen geschoven, daar weer folie tegenaan en dan worden de gipsplaten er tegen aan geschroefd.

Later moet er nog gestuct worden en de vloer geëgaliseerd en dan kan er afgewerkt worden. Dus daar ben ik nog wel even mee bezig.

Verbouwen 1e etage. Deel 2

De achterslaapkamer krijgt 2 dakramen. Een wat groter raam op de zuidzijde en een kleiner aan de noordkant.

Maar eerst moet er geïmpregneerd worden. Diverse buren hebben immers boktor in het dak gehad en dat moet natuurlijk voorkomen worden.
De deur naar de keuken goed dichtgeplakt, een plastic zeil over de trap, zodat het spul niet op de vloerbedekking en de hal komt. Want met honden en katten in huis moet je voorzichtig zijn. Stinken, stinken, stinken, maar á lá, het is voor het goede doel. Na ruim 2 dagen mogen we de ruimte weer betreden.

Eerst moet de juiste plaats bepaald worden, zodat het raam zo goed mogelijk tussen de dakpannen past. Dat lukt niet helemaal, er moeten dan ook wat pannen verzaagd worden. Aan de binnenkant  moeten dragende balken verplaatst worden, pffff, waar ben ik aan begonnen.

Wat een licht in de kamer als het grote dakraam er in zit.

 

Nóg meer licht, met 2 dakramen! Nu de beide muurtjes en de inbouwkast verdwenen zijn en met 2 extra ramen is er een ruime slaapkamer ontstaan. Daar ben ik heel blij mee.

Saartje vandaag jarig:10 jaar Hoera!!!!

Het is een groot geluk als je hond de leeftijd van 10 jaar bereikt heeft. En dan, voor zover je weet, ook nog gezond is, zodat je mag hopen dat ze nog lang bij me zal blijven.

Saartje, als puppeke van 7 weken bij me gekomen. Me met afstandelijke blik bekeek: wie ben jij dan wel? In de lastige periode van herstel na ziek zijn lief en leed gedeeld heeft en daardoor mijn beste maatje is geworden. Ze was en is er altijd, gelukkig.

Met 3 1/2 jaar haar eerste nest, waaruit haar dochter Amélie is gebleven.  Later zijn er nog 2 nesten geweest, die ze goed bemoederd heeft.

Nu is een rustiger periode aangebroken. Buiten in bos, hei of in het water is ze nog net zo enthousiast als vroeger. Saartje houdt de andere meisjes goed bij.  Thuis ligt ze zo goed als altijd binnen, want net als vroeger houdt Saar niet van buiten (niet bij de baas) zijn.

8 november 2011, 10 jaar

Privilege: Saar mag op de bank

helemaal voor haar alleen

Verbouwen 1e etage. Deel 1

Een enorme klus, de 1e etage verbouwen. Eerst moet alles naar beneden om opgeslagen te worden in woonkamer en oude keuken. Iedere keer als ik de trap afliep, nam ik wat mee. De grote stukken als bedden, kasten en dergelijke hebben we met 2 man gedaan. Nu leven we in de keuken, mijn 4 honden en ik. Groot genoeg want net een vakantiehuisje.

De voorbereiding bestond uit alles rondom het plaatsen van een dakkapel regelen, uitzoeken, beslissingen nemen hoe en waar de ramen komen. Opnieuw bij de Gemeente over de vergunning praten. De dakkapel wordt 5 december geplaatst aan de noordkant, boven de voordeur. Daar komt de badkamer.

Er moeten 4 muurtjes en 2 inbouwkasten gesloopt worden.  2 Muurtjes blijven staan en worden gebruikt als bergruimte.
Dan een container regelen, dakramen bestellen, isolatie uitzoeken, en heel veel gipsplaten en latten. Het ene hier bestellen, het ander daar.

Tussendoor nog “even” samen met papa dochter Ties geholpen met verhuie zen. Daar waren we ook zo’n 6 weken zoet mee. Pfffff, het waren echt drukke tijden. Gelukkig hebben we haar huis op tijd op kunnen leveren “in de oude toestand”!

Op een avond en de zaterdag daarna is er gesloopt. Klussende buren en ik zelf hebben de klus geklaard. Wat een werk, maar wat een voldoening als de slaapkamers veel ruimer geworden zijn.