Patricia afgestudeerd als dierenarts

Het heeft heel lang geduurd maar met een enorme dosis doorzettingsvermogen heeft Patricia de studie diergeneeskunde alsnog afgerond. En wel met een GOED (8).
En wat zijn wij allen blij dat het nu klaar is en dat er een nieuwe fase in haar leven aanbreekt.

Diploma uitreiking

tekenen diplomaHanden schuddengesprek studieadviseurmet Saskia en Bozit op trapA foto totaal

boeket afstuderen

Omdat ze zes jaar uitgeloot werd voor diergeneeskunde heeft ze eerst de studie Fundamentele Bio Medische Wetenschappen afgerond.
Daarna is ze alsnog diergeneeskunde gaan studeren, want dat is waar haar hart ligt.
Altijd geïnteresseerd in dieren. In dieren beter maken, interesse in wetenschappelijke onderzoeken enz.

Maar het zat echt niet mee: een te laat behandelde kapotte hand heeft heel veel vertraging opgeleverd, met operaties en revalidatie. Die hand doet het nu prima, gelukkig wel.
Dan steun en toeverlaat voor moeder met borstkanker. Weer vertraging.
Drie keer een hersenschudding, waarvan 1 zo zwaar dat er weken in een donkere kamer liggen noodzakelijk was.

Gelukkig is ze nu helemaal gezond.

Opgeven was nooit aan de orde. Dit is wat ze wilde worden: dierenarts en daar is ze voor gegaan.

Gefeliciteerd meisje, nu ligt de door jou gewenst toekomst voor je open.
Succes met het vinden van een leuke baan.

 

Advertenties
| Een reactie plaatsen

Februari 2015

Het eerste blog van 2015.
Het was weer een schitterende dag. Alles wit in de ochtend door het aanvriezen van vocht maar de zon is al zo warm, dat snel alles er weer groen uitziet.

aconiet en paarse cyclaam Helleborus wit en aconiet

De krieltjes hebben het weer naar hun zin. Josephine, de oudste kriel, Blauwdubbelgezoomd Barnevelder, heeft een moeilijk pootje. Stijf en waarschijnlijk ook wel een beetje pijnlijk. Ze klimt wel naar boven aan het einde van de dag, maar in de ochtend til ik haar van de mestplank. Ze zit dan op stok te wachten tot ik haar er af til. Heel rustig.
Van alle kippen die hier ooit zijn komen wonen is alleen Josephine over. Vorig voorjaar heb ik er 2 New Hampshire krielen bij gekocht, waarvan eentje binnen een paar maanden overleden is. Reden onbekend. En een Dubbelgezoomd Barnevelder krieltje van ruim een jaar die al aan de leg was.
Ik vind het verloop van de kippen te snel gaan. Vaak ziek ook al doe je er alles aan. En na een aantal keren naar de dierenarts geweest te zijn, want ik wil ze niet laten lijden, heb ik besloten om geen nieuwe kippen/krielen meer te kopen en natuurlijk versterf af te wachten. Ooit dacht ik dat kippen houden simpel was, zorgen voor een goed nachthok en het juiste eten. Van de 10 die ik heb aangeschaft heb ik nog 3 over.

21.2 graan pikken 21.2 grijs

Inmiddels is het al weer 21 februari. De tijd vliegt echt voorbij.

Hier wordt hard gewerkt aan het omdraaien van de deur van de oude keuken naar de hal. Ooit heeft men die
omgekeerd ingehangen. Moest je voor de lichtknop eerst om de deur heen. Nu de keuken verwijderd is en de ruimte als werkkamer ingericht gaat worden is het fijn als de deur weer goed draait. En als alles is afgewerkt komt er een bed te staan, zodat ik daar kan slapen.

Deur draait verkeerd

Deur vanaf hal

deur omgedraaid deur omgedraaid 2

Het lijkt nu ruimer. En heel fijn dat nu de lichtknop ook direct vanuit de deuropening te bedienen is. Héél erg blij met deze omgedraaide deur.

Mijn Amélietje is nu bijna 10 jaar oud en dan vind ik het prettig als de meisjes me kunnen wakker maken als het nodig is. Mijn ervaring is dat ze dat inderdaad doen en als ik boven slaap kan dat niet.

Amélie is niet graag buiten in de regen of op het natte gras. Ze lijkt niet van natte voetjes te houden. Net als mama Saar, die zorgvuldig over de stoeprand liep om geen natte voeten te krijgen. Jaaaa………….als je gaat wandelen is het een ander verhaal, dan maakt t niet uit natuurlijk!

Amélie is dus graag binnen en Ndidi is waar ik ben. Naast de stoel bij de laptop, aan mijn voeten bij de bank, en waar ik dan ook maar ga zitten. Of in de tuin loopt ze met me mee: “Wat ga je doen??? “Kijken, wat is dat???”
Lotte daarentegen ligt graag in het gras of op het straatje te kijken wat er zoal te doen is. Welke vogels vliegen voorbij, beweegt daar wat, wat doen de kippen (even opjagen is ook heel leuk), een echt buitenkind.

tuinbewaking

| Een reactie plaatsen

Van alles en nog wat

Half oktober, af en toe schijnt de zon, het weekend wordt fantastisch. Daar kijk ik naar uit. En mijn kleindochter wordt 15 jaar. Uitgegroeid tot een prachtige jonge vrouw. Dus zondag naar haar verjaardag en de familie weer zien. Heel gezellig.

De problemen met de BKN heb ik afgesloten. Het is niet opgelost, maar ik heb er een streep onder gezet. Ik wil mijn energie in leuke activiteiten stoppen. Ik lijk zeeën van tijd te hebben, nu ik niet meer uren bezig ben met vrijwilligerswerk. Ben weer regelmatig op pad met mijn zwarte meisjes en doe regelmatig oefeningen met de dames.

Een paar weken geleden heerlijk op vakantie geweest. Camping aan de Loire. De hele periode prachtig warm weer en lekker niets gedaan: 8 boeken gelezen, geborduurd, spelletjes, langs de Loire gewandeld, een paar kastelen en Abdij bezocht. En natuurlijk uitgebreid in Leclerc mijn ogen weer uitgekeken over wat er allemaal te koop is. Niets is  leuker dan langs al die rekken lopen met te veel keus in allerlei producten. En natuurlijk die levensmiddelen meenemen die je bij ons niet kunt kopen als cup a soup vissoep of gegratineerde uiensoep.  En een aantal blikken limonadesiroop als munt, grapefruit, rode grapefruit en niet te vergeten ananassiroop. Jammer dat we die smaken niet gewoon in onze supermarkt kunnen kopen.

Lotte is mee geweest naar Frankrijk. Quality time met het vrouwtje. Vooral slapen naast me in de tent was een feestje, voor haar en voor mij. Lekker knuffelen. Allerlei nieuwe indrukken opdoen. Regelmatig worden we aangesproken omdat men wil weten wat voor ras Lotte is, af en toe wordt ze aangehaald. Men vindt haar prachtig. Ik ook trouwens. Behalve mooi is ze ook heel lief, leergierig, wil graag werken.

Inmiddels is het al weer eind oktober. Het Dashboard van WordPress is weer eens veranderd en ik snap er niks van waarom ik geen foto’s kan plaatsen. Dus foto’s ga ik er later proberen tussen te plaatsen.

De zon schijnt, het is lekker weer. De tuin in, winterklaar maken. Oude plantendelen verwijderen, sommige uitgebloeide stengels laten staan voor een winters silhouet.

| Een reactie plaatsen

Wat een heerlijk voorjaar!

Helleborus roodVanmiddag in mijn T-shirt korte mouw in de zon gezeten. Rondje door de tuin gelopen om te zien of er al weer meer planten aan het groeien of bloeien zijn. Het is haast niet te onthouden dat het nog zo vroeg in het jaar is. Op dit moment is mijn tuin helemaal ontdaan van alle onkruid en grasjes. De rozen zijn gemest en van kieseriet voorzien, de verteerde geitenmest is over de borders verdeeld en over de moestuin en mijn geweldige buurman Anne heeft de moestuin omgespit.  Mijn linker arm en schouder willen nog steeds niet goed meewerken, na het schoonmaken van de dakgoot eind vorig jaar.

Zie hier een paar van de bloeiers

Zo mooi, midden januari!

Zo mooi, midden januari!

Lentegroepje

Lentegroepje

12 maart de knop gaat schuiven

12 maart de knop gaat schuiven

Het mooiste longkruid Blue Ensign

Het mooiste longkruid Blue Ensign

Nieuwe aanwinst

Nieuwe aanwinst

|Close up witte helleborus
De kippen, nou ja, 1 kip en 4 krieltjes mochten regelmatig in de tuin rondscharrelen totdat ze de planten gingen verwoesten. De nieuwe New Hempshire krielen vliegen gewoon over het hek dus die zijn opnieuw gekortwiekt. Er worden sinds kort weer eitjes gelegd door 2 krielen, klein maar fijn. Lekker, eigen eitjes.

Vrij in de tuin

Vrij in de tuin

Als een donderslag bij heldere hemel heeft de voorzitter in december zijn bestuursfunctie bij de Briard Kring Nederland neergelegd. Hij is, als zoveel anderen, hard op zoek naar een baan en moet daar alle tijd aan besteden. Maar ja, er waren al weinig bestuursleden, en nu waren we nog maar met 3.
Dit heeft allemaal veel energie en tijd gekost. Het uitzoeken hoe nu verder, achterstallige zaken die aangepakt moeten worden, het plannen en organiseren van activiteiten, Nieuwsbrief maken enz. enz.
Mij plan was om 2014 nou eens leuke dingen te gaan doen, niet allerlei problemen oplossen of klussen. Daar is het tot nu toe niet van gekomen. Wel in de tuin gewerkt en dat is echt heerlijk en ontspannend om te doen.

Regelmatig vang ik een ontzettend schat van een Golden Retriever reu op. Hij is net 11 geworden. Hij past zich prima aan bij de meisjes en als we wandelen en een van de dames gaat mee, dan laat hij ook aan passerende reuen zien: “Kijk, mijn roedel, wegwezen”.

Inmiddels heb ik ook een paar dagen op een van Saars dochters gepast. Ik wil af en toe honden opvangen, wat ouder (niet dat drukke spul, dat vinden mijn meisjes niet zo leuk) en goed gesocialiseerd, niet dominant en vriendelijk. Gewoon in huiselijke kring.  En niet meer dan 1 opvanghond tegelijkertijd. Het moet geen werk worden.

Iedereen verzameld bij de kachel. Marmeisje ontbreekt, maar oppashond Kaya is er wel bij

Iedereen verzameld bij de kachel. Marmeisje ontbreekt, maar oppashond Kaya is er wel bij

Ook nu nog lekker samen slapen

Ook nu nog lekker samen slapen

Lotte

Lotte

Zo ligt Amelie graag

Zo ligt Amelie graag

Afgelopen 2 weken is de levende have van dochter Ties hier geweest. Mèt Opa, dat wel, gezellig voor Yanthe. Vooral het balletje gooien of schoppen kon Opa goed was een groot succes. En zoeken, niet te vergeten zoeken………. de bal heel diep ergens verstoppen. Yanthe kan er niet genoeg van krijgen.

Yanthe

Yanthe

Ik ben weer met Lotte naar de GG cursus gegaan en ook het fietsen hebben we weer opgepakt. En binnenkort gaan we ook weer naar ringtraining, want Lotte is mooi geworden. Heb lang getwijfeld of ik nog een nest zou willen doen. Maar ik ben net bij de bevalling van Guiliane geweest en wat is het toch leuk, kleine puppekes. Dus, bij leven en welzijn, hoop ik dat Lotte eind september/begin oktober gedekt zal worden. Kijk er naar uit!

| Een reactie plaatsen

Daar zijn we weer

In de afgelopen maanden is het weer buitengewoon druk geweest en dan schiet het blog bijhouden er bij in.

De deur van hal naar woonkamer is ooit door vorige bewoners verdwenen in de gestuucte muur. Je kon alleen in de woonkamer komen door via de oude keuken te lopen. Eigenlijk beviel me dat niet zo. Dus we hebben de deur weer opengemaakt. Daarbij is het stucwerk zo beschadigd, dat het van die hele muur verwijderd moest worden.

En dat had weer tot gevolg dat het heel praktisch zou zijn om dan meteen die enorme haardpartij te slopen. Dan kan er in een keer vinyl gelegd worden, lekker schoon te houden in verband met mijn dames.

Zo zag de open haard er uit voor het slopen

Zo zag de open haard er uit voor het slopen

Puin, puin, stof, stof

Puin, puin, stof, stof

Er kan gestuct worden

Er kan gestuct worden

Op tijd klaar voor de komst van Ties en Yanthe

Op tijd klaar voor de komst van Ties en Yanthe

De haardkolom, met ingebouwd gas houtvuurtje, is enorm, met brede balk onderin, waaraan ik regelmatig mijn enkel stoot. Met mijn geweldige buurhulp hebben we de haard afgebroken. In totaal 67 zakken puin, die ik volgeschept heb, naar de bus heb vervoerd en ook weer in de bouwafvalcontainer van de gemeente heb gestort. Pijnlijke armen en rug krijg je daarvan, maar ik ben dan wel een vrouwtjesputter geworden.

De muur is weer gestuct, gat in plafond netjes afgewerkt voor eventueel de aansluiting voor een houtkachel en op 27 november is het vinyl gelegd. Net op tijd want op 29 november is dochter Ties met haar hebben en houwen in woonkamer en oude keuken getrokken. Al met al weer een hele klus, maar dan voor de komende jaren de laatste grote klus.  Ik heb er dan ook helemaal genoeg van, van verbouwen, klussen, geen tijd hebben voor iets leuks doen en het onderhouden van contacten met vrienden en pupeigenaren. Dit jaar ga ik alles afwerken: schilderen binnen en buiten, de tuin op orde brengen, de kamers definitief inrichten enz. enz. Maar zonder druk en alleen wanneer ik er zin in heb.

Beauceron Yanthe is drachtig en zal rond 3 december haar nestje hier in Havelte krijgen. Hier is meer ruimte dan in Ties’ huis.
En zo is het ook gegaan. In een voorspoedig verlopende bevalling zijn er 9 prachtige pups geboren. Altijd weer opluchting als alles goed is gegaan.

Alles te lezen op:  http://bonhardiessebeaucerons.wordpress.com/

De eerste 4 weken zijn altijd heel druk, gelukkig kan ik hier en daar inspringen. Het grut groeit werkelijk verbazingwekkend snel. Mama Yanthe heeft weer slagroom ipv melk lijkt t. Als de kleintjes toe zijn aan maaltijden, hebben ze zelden echt honger, mama geeft nog steeds volop.

Pupjes in de tuin

Pupjes in de tuin

Inmiddels hebben 7 pups een geweldig gezin gevonden. Twee meisjes gaan naar een halfbroer of halfzus. En het gaat heel goed samen. Een teefje wordt werkhondje in Duitsland en reutje Blauw is naar Tsjechië waar hij familiehond gaat worden, maar er zal ook gewerkt en geshowed worden. Nummer 5, 6 en 7  worden familiehond maar men gaat wel diverse trainingen doen en men zal ook de clubactiviteiten gaan bezoeken. Nog 2 pupjes te gaan. Mosje een echt familiehondje, lief, rustig en voor Hertogh Yan (Dommelsch als roepnaam) wordt een co-eigenaar gezocht. De laatste pups worden op aparte adressen gesocialiseerd. Als alles een bestemming gevonden heeft, is hier de rust ook weergekeerd en is het eindelijk tijd om eens goed uit te rusten.  Eventjes helemaal niets moeten en doen. Kan bijna niet wachten.

Mijn meisjes hebben het wat lastig gehad nadat Saartje is overleden. Enerzijds weer de drukte van slopen en klussen, anderzijds de stabiele roedelleider is er niet meer. Dat heeft wat meer gekissebis gegeven, maar alles lijkt nu weer stabiel: Amélie is roedeloudste en dan komen Ndidi en Lotte.

Bonha nog lekker genieten van kluif

Bonha nog lekker genieten van kluif

Bonha, de oude lieve wolbaal van Ties is hier het laatste jaar regelmatig met tussenpozen geweest omdat zij te oud is om overdag alleen te blijven als Ties lang-urige co-schappen loopt. Het gaat niet goed met Bonha. Een paar weken geleden begon ze steeds zwaarder te ademen en 14 dagen geleden moest ze zo hoesten dat we dachten dat ze er in zou blijven. Naar de dierenarts, foto wees een sterk vergrootte lever aan, daarna naar de specialist die een echo heeft gemaakt: rechterhartkamer werkt niet goed waardoor stuwing in de lever ontstaat. Vocht in het hartzakje dat het hoesten veroorzaakt. Oorzaak een grote tumor aan de hartbasis. Er is wat vocht verwijderd en dat heeft goed geholpen voor nu. Het betekent dat we nu de laatste dagen in het leven van Bonha zijn ingegaan. Als ze weer gaat hoesten, ernstig hoesten, of ernstig ademnood krijgt is het tijd om afscheid te nemen. Maar deze keer zijn we eerder voorbereid en Bonhaatje wordt dan ook behoorlijk verwend. Ze is heeeeeel slim en heeft dan ook snel door dat als ze nou flink hijgt, ze wat troostend lekkers krijgt. Dus…………………. wordt er heel wat afgehijgd.

Zo dit was het nieuws in een notendop.

| Een reactie plaatsen

Dank voor alle medeleven

Lieve mensen,

Wat is het fijn om te weten dat zoveel mensen meeleven met het verdriet over het verlies van Saar.

Het is mijn verdriet, maar wordt niet alleen door mij gedragen. Dank jullie wel voor alle lieve woorden die dat beschrijven.

Het geeft op de een of andere manier voldoening dat “iedereen” weet hoe geweldig Saar was en dat af en toe meer mensen aan haar
zullen denken.

MINOLTA DIGITAL CAMERA

Saar op weg naar haar eerste lover Rhuys, voorjaar 2005

Gelukkig is er nog een kleine dondersteen Jazz in huis die aandacht vraagt, en nodig heeft, tot hij wordt opgehaald.
En sinds afgelopen maandag zijn er ook weer beauceronpupjes, en ik mag oppassen in de nacht.

Het grote klussen in huis is klaar. Het is tijd om rustig aan te doen en in 2013  het trainen van de meisjes weer op te pakken.

| Een reactie plaatsen

Esprit definitief bij een nieuwe familie

Met Pasen 2011 is Esprit bij een nieuw gezin gaan wonen. Esprit was al weer een tijdje bij ons en dat ging prima. maar dan worden de meisjes loops, geen wonder, zo’n leuke vent in huis. En dat is dan een heel, heel ander verhaal.Veel reuen hebben daar niet zoveel last van maar Esprit kan er niet zo goed tegen, wordt ontzettend verliefd, roept naar de meisjes, ook ’s nachts enz. Dus wonen in Dronten is dan een oplossing.  Men wil graag showen en hij mag zeker dekreu blijven. Hij gaat dan ook 2 keer naar show: 1 ZG en de volgende show RCAC. Hij moet nog meer uitzwaren, dus voorlopig even niet showen.

april 2011

1 oktober 2011

Maar dan gaat het met de gezondheid van de bazin snel achteruit en na enkele maanden moet er geopereerd worden aan de rug.
Dat betekent ook minder lange wandelingen enz. enz.  Inmiddels is er een 3e schapendoesje bijgeboren en als de dames dan weer loops worden(2 x per jaar) dan is het bal. De buren klagen over het blaffen van Esprit. Plotseling op een vrijdagmiddag word ik dan ook gebeld met het  verzoek om Esprit zo snel mogelijk op te halen. Het is ineens teveel, de gezondheid en de loopsheden.

Weer thuis

Lotte, Ndidi, Esprit, Saar, Amélie

En daar is de lieve schat weer. Ontdaan, omdat hij niet helemaal begrijpt wat er aan de hand is, maar ook blij dat hij weer hier is.
Want door de meisjes wordt hij leuk ontvangen. Gelukkig wordt hier niemand loops, dat scheelt. Iets anders is, dat hij inmiddels wel ouder is geworden en na een paar weken vindt Esprit, dat hij wel de baas van de roedel is. Hij begint bezitterig te worden. En dat past ook helemaal in het proces van volwassen worden.

Omdat ik problemen in de toekomst wil vermijden zoek ik weer een nieuw gezin voor hem. Via de Briardkring meldt zich een nieuwe familie. Zij hebben meerdere malen een herplaatser in huis opgenomen en hebben belangstelling voor hem. Een aantal keren komen ze op bezoek om te kijken of het samen klikt. En dan gaat hij proeflogeren. Daar heb ik wel een goed gevoel over, want het is zo’n schat van een hond. Een echte lieverd,wie gaat daar nu niet van houden.

Vrij om naar buiten te lopen of binnen te blijven

Hij woont nu alweer een aantal maanden bij Geiko en Gina.   Na een periode waarin men aan elkaar moest wennen (Esprit zit de eerste dagen aan Geiko vastgeplakt, want via Geiko komt hij misschien wel weer thuis) gaat het nu uitstekend. Ze zijn dol op elkaar. Hij woont op een boerderijwoning met een grote romantische tuin. Even met de auto en je kunt er geweldig wandelen en dat doen ze dan ook dagelijks. Mee varen in het bootje en dan zwemmen of mee op vakantie straks naar Denemarken. Allemaal geweldig. Hij is lief, aanhankelijk, leuk met andere honden, ook reuen, niet dominant en hij luistert goed. Met andere woorden, hij heeft zijn definitieve stek gevonden. En ik ben ontzettend blij, dat onze jongen het zo goed getroffen heeft.

We zullen proberen om in september 2013 naar de Nationale Élévage te gaan, dat hebben we zo afgesproken. En hij blijft als dekreu beschikbaar. Hij geeft zijn kinderen immers geweldige karakters en mooi gangwerk mee.

Ndidi, Lotte en ik zijn op bezoek gegaan om te zien hoe leuk hij woont. 5 Kwartier rijden van hier naar het noorden. De begroeting verloopt prima. Dan ruikt Esprit dat Ndidi pas loops geweest is en daar gaat dan de hele tijd zijn aandacht naar uit. Ndidi vindt dat maar niks en bromt telkens tegen hem dat ze het niet leuk vindt. Daar blijft het dan bij.

Daar komen ze!

Jij ruikt wel errug lekker

We kijken rond in de tuin, stukje grastuin, bostuin en aan de rand kun je lekker zitten en over de weilanden uitkijken.  Waar Gina en Gaiko zijn, daar is Esprit. Het wordt nu wel minder, hij gaat ook wel eens lekker alleen liggen.

Lotte is ook mee

We maken een wandeling over allerlei paden en langs sloten en sommige sloten liggen heel diep. Ndidi is er natuurlijk al in gedoken, onder het kroos er weer uit. Even schudden en schoon (nou ja bijna dan).

Moe en tevreden na de wandeling en ook gelukkig, dat Esprit zo’n fijn gezin heeft,  gaan we weer op huis aan.

| Tags: , , , , , , | 3 reacties